Piotr ABAKANOWICZ urodził się 21 czerwca 1890 w Warszawie, w rodzinie pochodzenia tatarskiego, herbu Lubicz. Wykształcenie pobierał w Korpusie Kadetów w Petersburgu.
W pierwszej wojnie światowej służył w armii carskiej, gdzie przenosi się w 1916 do lotnictwa i przechodzi kurs pilotażu w Gatczynie. W 1917 w randze podpułkownika, wkrótce wyjeżdża na kurs do Anglii. W styczniu 1918 melduje siew I Korpusie Polskim gen. Józefa DOWBÓR-MUŚNICKIEGO, powstałym z personelu polskiego rozpadającej się armii carskiej. Dowodzi tam wkrótce Awiacja. 1 Polskiego Korpusu na lotnisku twierdzy Bobrujsk. Jednak sytuacja wojskowa pogarszała się z dnia na dzień wobec niemieckich działań, którym zrewolucjonizowane oddziały rosyjskie nie stawiały oporu, szczególnie po Traktacie Brzeskim zawartym przez Niemców z bolszewikami. W czerwcu 1918 ogłoszono demobilizację Korpusu, a jego lotnicy po zniszczeniu swych samolotów przedzierali się na własną rękę do istniejących jeszcze innych jednostek polskich. Abakanowicz zostaje w drodze na Murmań aresztowany przez bolszewików Zostaje zwolniony dzięki staraniom znajomych pilotów rosyjskich pod warunkiem wstąpienia do 1-szej Eskadry Lotniczej bolszewików formującej się na przełomie lutego i marca 1919. Przymusowa służba u bolszewików musiała potrwać tak długo, jak jego rodzina pozostawała w ich rękach. Poradziwszy sobie z tym problemem mógł dopiero myśleć o tym jak by tu opuście wrogie szeregi. W końcu znalazł się wraz ze swą jednostką, w Dywizjonie SZYRINKINA w roku 1920. W tym miejscu oddamy mu głos przytaczając fragmenty jego raportu napisanego dla władz polskich po udanej ucieczce: „W końcu marca wyruszamy na front, najpierw do Orszy, a potem do stacji Sławnoje. Tu prawie miesiąc upływa na reperacji i montowaniu aparatów po podróży. 23 kwietnia robię pierwszą próbę swojego Nieuporta, ale w powietrzu motor mi się grzeje - na jakiś czas zostanę się bez maszyny; zaczynam montować Spada. Ale pierwszego maja otrzymano rozkaz ażeby 4 płatowce rozrzucali odezwy nad Borysowem. Mój kolega pilot Firsow lecieć nie miał ochoty i chętnie pozwolił mnie lecieć na jego maszynie. Siedzę jakiś czas w swoim przedziale wagonowym, aby uspokoić się, bo mi ze zdenerwowania i radosnej tak długo oczekiwanej chwili ręce moje trzęsą się. Już wychodzę spokojnie i wsiadam do maszyny, i z radością, patrzę na nadchodzące chmury - dziś mnie tylko dopomogą – myślę, gdyż towarzyszyć mi będą trzej „towaryszczej". Lecę pierwszym Nieuportem. Mamy rozkaz na wysokości do 2000 metrów. Już w chmurach, ale jeszcze widzę dwa płatowce trochę niżej od siebie. Chmury coraz większe. Nad Borysowem oglądam się naokoło - sam jeden! Dalej, dalej wzdłuż kolei. Jeszcze kilkadziesiąt wiorst i zobaczywszy białe namioty lotniska polskiego, radośnie kieruję się ku nim! Papierów ze sobą niemam żadnych, ale mam nadzieję, ze opinia o mnie i mojej pracy tam znanych i szanowanych w kraju ludzi jak generała Dowbór-Muśnickiego. generała Jacyny. pułkownika Szpeglewskiego i moich współpracowników w lotnictwie może być wystarczająca, żeby mi zrobić możność znowu pracować dla dobra lotnictwa i Ojczyzny." Lądowanie samolotu Nieuport 24 bis odbyło się szczęśliwie, choć z kapotażem. na lotnisku 14-ej Eskadry Wywiadowczej (dawniej 3-ej Wielkopolskiej Eskadry Lotniczej Polnej) w Żodzinie. Samolot ten uzbrojony w jeden karabin maszynowy nie był jednak, mimo naprawy w Eskadrze uszkodzonego górnego płata, przez nią użytkowany. i został w końcu maja odesłany do Warszawy. Do końca działań w wojnie bolszewickiej już nie latał bojowo. W owych czasach nawet bardzo często występujący defekt silnika mógł kosztować go życie w przypadku dostania sie w ręce bolszewików. Na szczęście jego weryfikacja w korpusie oficerów lotnictwa, dość długo prowadzona, uziemiła go skutecznie. Został przyjęty formalnie do lotnictwa wojskowego 1 czerwca 1921. Pojawił się w Wyższej Szkole Pilotów w Grudziądzu jako szef pilotażu w lipcu 1921. Dalej, po krótkim sprawowaniu obowiązków dowódcy Dywizjonu w 2PL w Krakowie, dowodził VII Dywizjonem 3PL w Poznaniu (2.7.1923-5.11.1924) w randze majora, następnie już jako zastępca dowódcy 4PL działał w Toruniu (15.4.1925-18.8.1926), by znów powrócić i pełnić tą samą funkcję w 3PL(19.8.1926-18.10.1927). Został skierowany do Lidy jako dowódca tamtejszego II. Pułku Myśliwskiego, zreorganizowanego i przemianowanego na 5 PL (19.10.1927-1.5.1929). Na początku lat trzydziestych został ze względu na stan zdrowia przeniesiony w stan spoczynku (1.7.1930). Pod okupacją hitlerowską włącza się natychmiast do walki podziemnej w tak zwanym Związku Jaszczurczym (ok. października 1939), będącym wojskową emanacją (później NSZ) Obozu Narodowo-Radykalnego. koncentrującym się głównie na działalności wywiadowczej. Działał tam pod pseudonimami: „Barski" i „Grządziel". Dowodził Okręgiem IB Warszawa-Województwo w randze podpułkownika. W jednostkach Narodowych Sił Zbrojnych na tym samym stanowisku, zaś po wystąpieniu tychże jawnie w Powstaniu Warszawskim, przewidziany był jako szef sztabu mającej być organizowaną Dywizji NSZ. Przed kapitulacją otrzymał rozkaz wyjścia z ludnością cywilną i wkrótce został w drugiej połowie 1945 szefem sztabu Komendy NSZ. We wrześniu 1945 pełnił obowiązki Inspektora Obszaru Śląsk, a już w listopadzie został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa. Rok później, w tym samym miesiącu, został skazany na karę śmierci. Na skutek starań córki u BIERUTA został „ułaskawiony" na dożywocie. Z kolei karę tę amnestia w 1947 zmniejszyła na 15 lat, które odsiadywał we Wronkach. Jego żona więziona była, w tym czasie w Fordonie. Jednak niedługo mógł cieszyć się nadzieją na uwolnienie z końcem „odsiadki", bo już 1 czerwca 1948 zmarł, zmasakrowany przez sadystycznego strażnika, przy użyciu pęku kluczy jako narzędzia mordu. Po jakimś czasie zwłoki ekshumowano z Wronek na Powązki. Krzysztof CHOŁONIEWSKI – (AEROPLAN 1/1995)


ppłk pil. Piotr ABAKANOWICZ – do 11.1924 r. d-ca VII Dyonu w 3. Pułku Lotniczym – (LOTNICTWO Z SZACHOWNICĄ Nr 2)

mjr Piotr ABAKANOWICZ – w 1922 r. pierwszy komendant Wyższej Szkoły Pilotów w Grudziądzu – (LOTNICTWO Z SZACHOWNICĄ Nr 37)

P.P. ABAKANOWICZ – oficer lotnictwa carskiego. Eskadra myśliwska w grupie SZYRYNKINA. Zdezerterował, 01.05.1920 r. wylądował uzbrojonym sowieckim Nieuportem 11c1, na lotnisku w Zodzino. Trafił do niewoli – (Hubert MORDAWSKI – POLSKIE LOTNICTWO WOJSKOWE 1918-1920)

Ppłk pil. Piotr ABAKANOWICZ – na mocy r-zu MSWojsk. z 14.07.1928 r. został d-cą formującego się 5. Pułku Lotniczego w Lidzie. – (Hubert MORDAWSKI – POLSKIE LOTNICTWO WOJSKOWE 1920-1939)

płk pil. Piotr ABAKANOWICZ – 07.1928-01.1930 d-ca 5. Pułku Lotniczego – (J. PAWLAK – ABSOLWENCI SZKOŁY ORLĄT 1925-1939; wyd. drugie)

ppłk pil. Piotr ABAKANOWICZ – d-ca Awiacji I-go Polskiego Korpusu; d-ca 11. Pułku Myśliwskiego – (KU CZCI POLEGŁYCH LOTNIKÓW KSIĘGA PAMIĄTKOWA – 1933)

Opis zdjęć

1. płk pil. Piotr ABAKANOWICZ był podczas okupacji niemieckiej i sowieckiej Komendantem Okręgu Warszawskiego Narodowych Sił Zbrojnych. Aresztowany przez UB został skazany na dożywotnie więzienie. Zamordowany 01.06.1948 r. we Wronkach. (J. PAWLAK – PAMIĘCI LOTNIKÓW POLSKICH 1918 – 1945; 1998)
ppłk pil. Piotr ABAKANOWICZ w otoczeniu żołnierzy VII Dyonu Wywiadowczego (Ławica 12.11.1924 r.). (LOTNICTWO Z SZACHOWNICĄ Nr 2).

2. Przylot lotnika ABAKANOWICZA na lotnisko 14-ej eskadry wywiadowczej w Żodzinie 01.05.1920 r. Stoją ppor. MAŃCZAK, ABAKANOWICZ, ppor. LIEBEK, ppor. KONARSKI, kpt. IWASZKIEWICZ. (KU CZCI POLEGŁYCH LOTNIKÓW KSIĘGA PAMIĄTKOWA – 1933)

3. Nieuport 24C1bis po lądowaniu na lotnisku Żodzin 01.05.1920. Stoją przed samolotem od lewej: d-ca 14 Eskadry Wywiadowczej ppor. pil. Józef MAŃCZAK (zginął w Katyniu), Piotr ABAKANOWICZ i obserwatorzy Henryk LIEBEK, Mieczysław KONARSKI oraz pilot Wacław IWASZKIEWICZ – (AEROPLAN 1/1995)– (AEROPLAN 1/1995)
 – (LOTNICTWO 3/2008)
 – (MILITARIA XX WIEKU nr 2(35/2010)