JFolder::pliki: Ścieżka nie jest folderem. Ścieżka: /var/www/biblioteka2/images/galerie/Ludzie_lotnictwa/A/Arct_Lotariusz.
There was a problem rendering your image gallery. Please make sure that the folder you are using in the Simple Image Gallery Pro plugin tags exists and contains valid image files. The plugin could not locate the folder: images/galerie/Ludzie_lotnictwa/A/Arct_Lotariusz

ARCT Lotariusz

Aneta Sowa

Lotariusz ARCT – szef wyszkolenia i instruktor w Wyższej Szkole Pilotażu – (LOTNICTWO Z SZACHOWNICĄ Nr 38)

W dniu 13 XII 1938 r. w katastrofie samolotu PZL P-37A „Łoś", zginął dowódca II/I Dywizjonu Bombowego, mjr pil. Lotariusz ARCT ur. 14.VII.1900 r. oraz kpr. strz. samol. Włodzimierz PIEREGUT z 211 Eskadry Bombowej – CAW.AP-; JP/94

{gallery}Ludzie_lotnictwa/A/Arct_Lotariusz{/gallery}

Opis zdjęć

1. major pilot Lotariusz Paweł ARCT – ur. 14.07.1900 r. w Jarosławiu, z ojca Gwidona i matki Herminy z BIRNBAUMÓW. W czasie I w.ś. uczęszczał do gimnazjum w Przemyślu, a następnie do wyższej szkoły realnej w Hraniach na Morawach, którą kończy w r. 1917, wstępując następnie do akademii wojskowej w Wiener-Neustadt. W 11.1918 r. bierze udział w rozbrajaniu Niemców w Warszawie, a następnie wstępuje do Szkoły Podchorążych. W r. 1919 zostaje przydzielony do 7 Pułku Piechoty Legionów, z którym wyrusza na front już jako oficer. Po odniesieniu rany w czasie walk trafia do szpitala, a następnie do batalionu zapasowego, skąd w r. 1921 odchodzi do Oficerskiej Szkoły Aeronautycznej w Toruniu jako słuchacz. Po ukończeniu szkoły w 1922 r. zostaje przydzielony do IV Batalionu Balonowego w Krakowie, skąd w dwa lata później odchodzi do Szkoły Pilotów w Bydgoszczy, gdzie uzyskuje dyplom pilota. Już jako pilot pełni służbę w2 Pułku Lotniczym w Krakowie, od r. 1927 w Oficerskiej Szkole Lotnictwa w Dęblinie i od r. 1929 - w 4 Pułku Lotniczym w Toruniu. Tu obejmuje stanowisko oficera taktycznego, dowódcy 141 Eskadry Myśliwskiej, eskadry treningowej i w końcu pełni obowiązki dowódcy III Dywizjonu. W r. 1930 przechodzi staż w lotnictwie czechosłowackim. Po ukończeniu kursu wyższego pilotażu w Lotniczej Szkole Strzelania i Bombardowania w Grudziądzu w r. 1934 zostaje przeniesiony do 1 Pułku Lotniczego w Warszawie, obejmując stanowisko dowódcy 211 Eskadry Bombowej. W r. 1936 otrzymuje nominację na stopień kapitana i w następnym roku obejmuje dowództwo II Dywizjonu Bombowego. W r. 1938 awansuje do stopnia majora i obejmuje dowództwo I Dywizjonu. W związku z przezbrajaniem się dywizjonu w nowo wprowadzane do służby samoloty PZL-37 „Łoś" ma wiele pracy, której oddaje się z zapałem wykazując bardzo dobre zdolności organizacyjne oraz talent instruktorski. Nawał obowiązków nie przeszkadza mu w odbywaniu lotów. Ginie śmiercią lotnika 13.12.1938 r. w Warszawie, w czasie lotu ćwiczebnego na samolocie PZL-37 „Łoś" wraz z kpr. zawod. strzel. samol. radioteleg. Włodzimierzem PIEREGUTEM. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie w kwaterze A10-1-3. Ubył z szeregów pułku bardzo zdolny i zamiłowany w lotnictwie oficer, pilot, instruktor i wykładowca – (A. POPIEL – PAMIĘCI POLEGŁYCH LOTNIKÓW 1933-1939)