ARENTOWICZ Tadeusz Aleksander

Aneta Sowa

mjr-S/Ldr (P-0251) Tadeusz Aleksander ARENTOWICZ (19.04.1909 – 08.07.1941), ur. w Sierpcu. Absolwent VII Promocji SPL. Po ukończeniu w 1933 r. przydzielony do 1. Pułku Lotniczego w Warszawie. Po kampanii wrześniowej 1939 r., drogą morską przedostał się do Francji, następnie po upadku Francji jest ewakuowany do Anglii. Po przeszkoleniu na sprzęcie brytyjskim, 09.12.1940 r. otrzymał przydział do 303. Dywizjonu Myśliwskiego. Od 03.07.1941 r. D-ca 303. DM „im. T. Kościuszki". Zginął w samolocie „Spitfire"-P8502 z lotniska RAF Northolt. Prowadził dywizjon jako górną osłonę bombowców lecących z zadaniem bombardowania linii kolejowej i dworca w Lille, zestrzelony do morza przez niemieckiego myśliwca koło Dunkierki. – (Tadeusz J. KRZYSTEK - POLSKIE SIŁY POWIETRZNE W WIELKIEJ BRYTANII W WIELKIEJ BRYTANII W LATACH 1940-1947; 2011)

F/L Tadeusz ARENTOWICZ – 12.04.1941 r., atakowania celów naziemnych udział brali: S/L Zdzisław HENNEBERG, F/L Zbigniew KUSTRZYŃSKI (Spit. P7962), F/L Wacław ŁAPKOWSKI (Spit., P7859), F/O Mieczysław WASZKIEWICZ (Spit., P8079), F/L Tadeusz ARENTOWICZ, (Spit., P7746). F/O Mirosław FERIĆ (Spit., P7858). 17.06.1941 r. doszło do konfrontacji z Messerschmittami. Wyprawa RAF oznaczona kryptonimem Circus 14 miała za cel elektrownię w Bethune, małej miejscowości położonej około 32 kilometrów na zachód od Lilie. Dywizjon 306 poleciał jak osłona bezpośrednia Blenheimów, a „Kościuszkowcy" stanowili osłonę przednią formacji bombowców. Ci ostatni wystartowali w składzie: S/L Wacław ŁAPKOWSKI (Spit., P8507), F/L Tadeusz ARENTOWICZ (Spit., P8382), F/O Wojciech KOŁACZKOWSKI (Spit., P8336), F/O Wiktor STRZEMBOSZ (Spit., P8331), P/O Józef BONDAR (Spit., P8641), P/O Władysław DRECKI (Spit., P8335), P/O Stanisław JUSZCZAK (Spit., P8338), P/O Maciej LIPIŃSKI (Spit., P8385), P/O Stefan PADEREWSKI (Spit., P8330), Sgt. Wacław GIERMER (Spit., P8189), Sgt. Jan PALAK (Spit., P8329), Sgt. Kazimierz WÜNSCHE (Spit., P8334). Z „Toruniaków" polecieli: S/L Tadeusz ROLSKI, F/L Jerzy ZAREMBA, F/O Jerzy SŁOŃSKI, F/O Stanisław ZIELIŃSKI. P/O Zdzisław LANGHAMER, P/O Kazimierz RUTKOWSKI, P/O Marian SKALSKI. Sgt. Józef JEKA, Sgt. Leon KOSMOWSKI, Sgt. Marcin MACHOWIAK, Sgt. Henryk PIETRZAK, Sgt. Otton PUDRYCKI. 23.06. wieczorem 303. Dywizjon poleciał nad Francję ponownie, tym razem osłaniając bombowce, które zaatakować miały lotnisko Mardyck (Circus 20). Udział w locie wzięli: F/L Tadeusz ARENTOWICZ (Spit., P8382). P/O Józef BONDAR (Spit., P8329). P/O Władysław DRECKI (Spit., P8335). P/O Bolesław GŁADYCH (Spit., P8330). P/O Wojciech KOŁACZKOWSKI (Spit., P8336). P/O Maciej LIPIŃSKI (Spit., P8338). P/O Stefan PADEREWSKI (Spit., P8672), P/O Wiktor STRZEMBOSZ (Spit., P8331), Sgt. Mieczysław ADAMEK (Spit., P8346), Sgt. Jan SZLAGOWSKI (Spit., P8385). Sgt. Kazimierz WÜNSCHE (Spit., P325), Sgt. Mirosław WOJCIECHOWSKI (Spit., P8333). Dywizjonowi towarzyszył W/C John KENT (Spit., P8524) – (AERO nr 5(32)/2011)

F/Lt Tadeusz ARENTOWICZ – 303. DM. 02.07.1941 r. brał udział w operacji „Circus 29" na samolocie Spitfire P8502 RF-K – (LOTNICTWO Z SZACHOWNICĄ Nr 23)

por. pil. Tadeusz ARENTOWICZ – we 09.1939 r. w Szkole Pilotażu w Ułężu, brał udział w lotach obronnych Dęblina – (LOTNICTWO Z SZACHOWNICĄ Nr 36)

por. pil. Tadeusz ARENTOWICZ – 05.09.1939 r. na przechwycenie bombowców wystartowało sześć P.7a z lotniska Ułęż. W kluczu por. WITORZĘCIA: por. Tadeusz ARENTOWICZ i por. pil. Michał STĘBOROWSKI, a w kluczu por. URBANOWICZA: ppor. pil. Kazimierz ŁUKASZEWICZ i ppor. pil. Józef ŻULIKOWSKI. Na wysokości 3000 m zaobserwowano 15 Do 17. nie byli w stanie zaatakować Dornierów ponieważ zostali związani walką z Messerschmittami Bf 110C z 1./ZG 76. 06.09. w parze z por. pil. Witoldem URBANOWICZEM wykonał lot rozpoznawczy w kierunku Łodzi – (LOTNICTWO Z SZACHOWNICĄ Nr 37)

Kpt. Tadeusz ARENTOWICZ – 13.04.04.05.1941 r. p.o. d-cy 303. Dywizjonu Myśliwskiego. 03.07.-08.07. d-ca 303. D.M. 08.07.1941 r. zginął nad Francją – (Wacław KRÓL – ZARYS DZIAŁAŃ POLSKIEGO LOTNICTWA W WIELKIEJ BRYTANII 1940-1945)

mjr ARENTOWICZ Tadeusz – 303. Dywizjon Myśliwski. Zginął 08.07.1941 r. w morzu – (Wacław KRÓL – walczyłem pod niebem Europy i Afryki)

por. Tadeusz ARENTOWICZ – we Francji; znalazł się na lotnisku Orly, by obsługiwać loty personelu latającego zatrudnionego w Dowództwie Polskich Sił Powietrznych w Paryżu – (Grzegorz ŚLIŻEWSKI – GORZKA SŁODYCZ FRANCJI...)

Por. pil. T. ARENTOWICZ – od 01.09.1939 r. latał w nowo utworzonej Eskadrze Wyższej Szkoły Pilotów w Ułężu – (Wojciech KRAJEWSKI – WITOLD URBANOWICZ - LEGENDA POLSKICH SKRZYDEŁ)

P-0251 ARENTOWICZ Tadeusz Aleksander, mjr pil.-S/Ldr, ur. 19.09.1909 r. Absolwent SPL w Dęblinie (7 promocja), mianowany podporucznikiem obserwatorem 15.08.1933 r. Po kursie pilotażu, a następnie kursie pilotażu myśliwskiego w Grudziądzu, pozostał w Szkole Wyższego Pilotażu jako instruktor, z którą w 03.1939 r. został przeniesiony na lotnisko Ułęż pod Dęblinem. Brał udział w wojnie obronnej Polski jako pilot tzw. grupy dęblińskiej. Wraz z personelem CWL ewakuował się na lotnisko Wielick, skąd rzutem kołowym udał się do Rumunii, gdzie w porcie Constanza miał odebrać angielskie samoloty. Wobec nienadejścia transportu pozostał z grupą pilotów w Rumunii, skąd przedostał się do Francji, a następnie do Anglii. Po przeszkoleniu na sprzęcie brytyjskim na początku 1941 r. przydzielony do 303 dm, w którym pełnił funkcję dowódcy eskadry. Po śmierci dowódcy dywizjonu kpt. Z. HENNEBERGA pełnił czasowo obowiązki dowódcy, a 3.07.1941 r. objął dowództwo dywizjonu, który stacjonował w Northolt. 8.07.1941 r. na Supermarine „Spitfire" nr P 8502 odbywał lot bojowy. O godz. 14.30 prowadzony przez niego dywizjon wystartował jako górna osłona (top cover) bombowców lecących z zadaniem zniszczenia linii kolejowej i dworca w Lilie. Kiedy bombowce zrzucały śmiercionośny ładunek, osłonę myśliwską kilkakrotnie atakowały samoloty niemieckie. Samolot dowódcy widziany był przez pilotów dywizjonu w rejonie Dunkierki, jak tracił wysokość. Poszukiwania podjęte przez samoloty „Lysander" nie przyniosły rezultatu. Pilot zginął w morzu. Odznaczony Krzyżem Walecznych i Polową Odznaką Pilota – (O. CUMFT i H.K. KUJAWA – KSIĘGA LOTNIKÓW POLSKICH 1939-1946)

por. pil. Tadeusz ARENTOWICZ – w 12.1940 r. przybył do dywizjonu 303; 12.04.1941 r. w parze z Mirosławem FERICIEM w okolicach miasta Berck-sur-Mare zaatakowali samochody na parkingu i budynki fabryki; 13.04.1941 r. w zastępstwie objął dowództwo dywizjonu 303; z okazji Święta 3 Maja awansowany do stopnia kapitana; 02.07.1941 r. objął d-two dywizjonu 303; 08.07.1941 r. zginął w walce – (J. ZIELIŃSKI – 303 DYWIZJON MYŚLIWSKI Warszawski im. Tadeusza KOŚCIUSZKI)

por. pil.- ARENTOWICZ Tadeusz („Szpak") – pilot 303 DM; 12.04.1941 r. lot nad Francję „Mosquito" w parze z ppor. FERICIEM, ostrzelał maszt linii wysokiego napięcia powodując zwarcie, ostrzelali plaże w okolicy miejscowości Berck i samą miejscowość (elektrownia); od 14.04.1941 r. pełni obowiązki d-cy Dyonu; 25.06.1941 r. zestrzelił prawdopodobnie Me-109; 03.07.1941 r. objął stanowisko d-cy Dywizjonu po zaginionym 02.07. kpt. ŁAPKOWSKIM; 08.07.1941 r. zaginął podczas lotu; w 303 Dywizjonie (do 03.10.1943) uszkodził Me-109 – (K. WĘGRZYCKI – KOSYNIERZY WARSZAWSCY)

Opis zdjęcie

1. ARENTOWICZ Tadeusz Aleksander, kpt. pil (19.04.1909-08.07.1941). Urodził się w m. Sieprc, woj. łódzkie. SPL ukończył z 11 lokatą, wcielony do 1 PL - 13 Esk. Lin. Po przeszkoleniu w 1934 na pilota w CWOL, w 1935 zaliczył KWP, latając od X.34-IX.35 w 114 Esk. Myśl. Przesunięty do 111 Esk. Myśl. (X.35-XI.37). Por. - 1937. W listopadzie 1937 odkomenderowany na instruktora pilotażu i z-cę dcy Eskadry Ćwiczebnej nr 3 - SPL. W Anglii od 9.XII.40 latał w 303 DM pełniąc obowiązki dcy dywizjonu (13.IV- 5.V.41), a następnie dcy (3.VII-8.VII.41). Poległ w locie na osłonę bombowców (walka powietrzna w rej. Dunkierki - Francja. Widziano jak Spitfire 2B P 8502 pilotowany przez kpt. ARENTOWICZA wytraca wysokość. Poszukiwania nie dały rezultatu). Zaginął w morzu. – (J. PAWLAK – ABSOLWENCI SZKOŁY ORLĄT 1925-1939; wyd. drugie)

2. Stoją na ziemi, od lewej: P/O Jan ZUMBACH, Sgt Matej PAVLOVIC (Czech), F/Lt Jerzy JANKIEWICZ, F/O Wojciech KOŁACZKOWSKI, G/Cpt Bohdan KWIECIŃSKI (attache lotniczy przy ambasadzie RP w Londynie), P/O Mirosław FERIC, Merian COOPER, S/Ldr Witold URBANOWICZ, F/O Bohdan GRZESZCZAK, Sgt Mieczysław POPEK i W/o Kazimierz MOZÓŁ (szef mechaników, weteran wojny 1920 r. Nad kadłubem Spitfire'a widać od lewej: F/O Wiktora STRZEMBOSZA, F/Lt Tadeusza ARENTOWICZA i F/O Zbigniewa KUSTRZYŃSKIEGO. (LOTNICTWO Z SZACHOWNICĄ Nr 17).

3. Personel naziemny 303. Dyw. Myśl. Wraz z F/Lt Tadeuszem ARENTOWICZEM, opartym o działko samolotu Spitfire IIB RF-E P8334. (LOTNICTWO Z SZACHOWNICĄ Nr 23).

4. 303 Dyw. Myśl. im. Tadeusza KOŚCIUSZKI. FERIĆ, dr WOJDECKI, ŁAPKOWSKI, ARENTOWICZ, ZUMBACH, ŻYBORSKI, DASZEWSKI, KOŁACZKOWSKI, STRZEMBOSZ, WIÓRKIEWICZ, GRZESZCZAK, MIERZWA, KUSTRZYŃSKI, JANKIEWICZ, HENNEBERG. W środku matka dywizjonu Mrs BINGHAM-SMITH. (SKRZYDŁA, XX ZJAZD LOTNIKÓW 09.1980)

5. por. pil. Tadeusz ARENTOWICZ – urodził się 19 września 1909 r. w Sierpcu. Po otrzymaniu świadectwa maturalnego wstąpił do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Szkołę tę ukończył 15 sierpnia 1933 r. jako podporucznik obserwator. W roku 1934 ukończył kurs pilotażu w Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa w Dęblinie, a następnie - Kurs Wyższego Pilotażu w Grudziądzu. Pozostał w Szkole Wyższego Pilotażu w charakterze instruktora pilotażu myśliwskiego. W roku 1939 wraz z całą szkołą przeniesiony został do Ułęża. Szkolił tam przyszłych pilotów lotnictwa myśliwskiego. We wrześniu 1939 r. walczył w składzie „grupy dęblińskiej", później z kadrą Centrum Wyszkolenia Lotnictwa Nr 1 ewakuował się do Rumunii. Drogą morską przedostał się do Francji. Po upadku Francji ewakuowany był do Wielkiej Brytanii. W Wielkiej Brytanii, po przeszkoleniu na sprzęcie brytyjskim, 9 grudnia 1940 r. otrzymał przydział do 303. Dywizjonu Myśliwskiego im. T. Kościuszki. 20 lutego 1941 r. został dowódcą eskadry. 12 kwietnia 1941 r. wykonywał lot bojowy w rejonie Le Touquet-Abbeville. Podczas tego lotu został zestrzelony dowódca 303. Dywizjonu - kpt. pil. Zdzisław Henneberg. Od 13 kwietnia do 4 maja 1941 r. Tadeusz Arentowicz pełnił więc obowiązki dowódcy 303. Dywizjonu. Gdy 2 lipca 1941 r. w walce powietrznej nad Francją zginął kolejny dowódca dywizjonu, kpt. pil. Wacław Łapkowski, Tadeusz Arentowicz został - 3 lipca 1941 r. - szóstym dowódcą słynnego 303. Dywizjonu Myśliwskiego im. T. Kościuszki. 8 lipca 1941 r. samoloty dywizjonu osłaniały wyprawę bombową kierującą się na cele w rejonie Lilie (dworzec kolejowy). W walce powietrznej z niemieckimi samolotami myśliwskimi zginęło wtedy dwóch pilotów dywizjonu. Jednym z nich był dowódca, kpt. pil. Tadeusz Arentowicz, drugim - por. pil. Wiktor Strzembosz. Kpt. pil. T. Arentowicz zginął w samolocie Spitfire nr P 8502, który wpadł do morza w rejonie Dunkierki. Był odznaczony Krzyżem Walecznych. – (J. ZIELIŃSKI – 303 DYWIZJON MYŚLIWSKI Warszawski im. Tadeusza KOŚCIUSZKI)

6. kpt. Tadeusz ARENTOWICZ – (J. ZIELIŃSKI – 303 DYWIZJON MYŚLIWSKI Warszawski im. Tadeusza KOŚCIUSZKI)

7. Wizyta Witolda URBANOWICZA w Dywizjonie 303. Northolt, zima 1941 r. Od lewej: F/O Wojciech KOŁACZKOWSKI, F/Lt Tadeusz ARENTOWICZ, P/O Jan DASZEWSKI i S/Ldr Witold URBANOWICZ – (Wojciech KRAJEWSKI – WITOLD URBANOWICZ - LEGENDA POLSKICH SKRZYDEŁ)