APPENCELLER Jerzy

Aneta Sowa

ppor. pil. Jerzy APPENCELLER – 42. EL. 23.11.1936 r. treningowa walka powietrzna z P.11c ze 132. EM. W czasie symulowanego ataku czołowego samolot P.11c nr 8.19 kpr. pil. Czesława MATUSZAKA, chcąc osiągnąć jak największą liczbę trafień na fotokaemie, niechcący uderzył w Poteza pilotowanego przez ppor. Jerzego APPENCELLERA. W wyniku zderzenia P.11c uszkodził lewe dolne skrzydło Poteza. Potez zaczął schodzić łagodną spiralą do ziemi, a na wysokości około 800 m kazał wyskoczyć por. obs. Tadeuszowi STANKIEWICZOWI. Niestety sam nie zdążył się uratować, ponieważ na wysokości 250 m samolot przeszedł w gwałtowne nurkowanie i runął na ziemię – (AERO nr 4/2008)

W dniu 23 VII 1936 r. podczas ćwiczenia ataków na samoloty liniowe, samolot Potez XXV nr 42-213, z 42 Eskadry Wywiadowczej z załogą por. obs. Tadeusz STANKIEWICZ i ppor. pil. Jerzy APPENCELLER ur. 18 VII 1889 r. zderzył się nad miejscowością Damasławek z samolotem PZL P-11c nr 8-19, pilotowanym przez kpr. ndt. pil. Czesława MATEUSZKA z 3 PL. Por. obs. T. STANKIEWICZ uratował się skacząc ze spadochronem ppor. pil. J. APPENCELLER zginął próbując wylądować na uszkodzonym samolocie. Pilot P-11c nr 8-19 również uratował się skacząc ze spadochronem z powodu uszkodzenia skrzydła i zablokowania lotki. Wylądował bezpiecznie – CAW.I.300.51.317. dok. 1847; CAW. I.300.51.318; „Badanie wypadków lotniczych za lipiec 1936 r.-orzeczenie"s.27; CAW.I.375.8.39; Meldunek żandarmerii

podporucznik pilot Jerzy APENCELLER – ur. 18.07.1909 r. we Władywostoku, z ojca Juliana i matki Eufemii z WASILEWSKICH. Po powrocie z Rosji do kraju uczęszczał do gimnazjum w Brześciu, zdając w r. 1929 egzamin dojrzałości. Po rocznych studiach w Wyższej Szkole Budowlanej w Warszawie został powołany w r. 1930 do Szkoły Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie. Po ukończeniu SPRP i odbyciu praktyki w 6 Pułku Piechoty Legionów został przeniesiony do rezerwy w stopniu plutonowego podchorążego. W 10.1931 r. zgłosił się do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie i po przyjęciu szkolił się w specjalności obserwatora. W 08.1933 r. ukończył szkołę i w stopniu podporucznika obserwatora został przydzielony do 4 Pułku Lotniczego w Toruniu. We 09.1933 r., odkomenderowany z pułku do Ustianowej, ukończył kurs szybowcowy i wróciwszy do pułku pełnił obowiązki młodszego oficera 42 Eskadry Liniowej. W r. 1934 ukończył kurs pilotażu w Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa w Dęblinie, odbywając dalszą służbę w 42 Eskadrze już jako pilot. W następnym r. ukończył kurs wyższego pilotażu w Lotniczej Szkole Strzelania i Bombardowania w Grudziądzu. W swej macierzystej eskadrze wiele czasu poświęcał doskonaleniu swoich umiejętności pilota, latając z zamiłowaniem i wykazując duże zainteresowanie zawodem, który sobie wybrał. 23.07.1936 r. ppor. pil. Jerzy APENCELLER i por. obs. Tadeusz STANKIEWICZ przelatywali na samolocie Potez XXV nr 42-213 obok stacji Domasław pow. Wągrowiec. Doszło wówczas do zderzenia w powietrzu z samolotem PZL P-11c z 3 Pułku Lotniczego, którego pilot wykonał pozorowany atak na Poteza. Podporucznik pilot Jerzy APENCELLER zginął śmiercią lotnika, a obserwator zdołał się uratować skokiem ze spadochronem. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie – (A. POPIEL – PAMIĘCI POLEGŁYCH LOTNIKÓW 1933-1939)

APENCELLER Jerzy, ppor. pil. (18.07.1909-23.07.1936). Urodził się we Władywostoku - Rosja, s. Juliana i Eufemii z d. WASILEWSKA. Maturę uzyskał w gimnazjum - Brześć n. Bugiem. Po ukończeniu w 1930 SPRPiech. - Zambrów i przeniesieniu do rezerwy podjął naukę w Wyższej Szkole Budowlanej - Warszawa. W październiku 1931 przyjęty do SPL. Po promocji z 57 lokatą wcielony do 4 PL - 42 Esk. Lin. W 1934 przeszkolił się na pilota w CWOL, a w 1935 zaliczył KWP i nadal latał w macierzystej eskadrze. Zginął w locie służbowym ratując samolot przed zniszczeniem (Potez XXV nr 42-213 pilotowany przez por. APENCELLERA zderzył się nad Domasławem, pow. Wągrowiec z samolotem PZL P-7, który niefortunnie wykonał pozorowany atak na Poteza. Obserwator - ppor. T. STANKIEWICZ uratował się skokiem ze spadochronem). Cm. Warszawa-Powązki. – (J. PAWLAK – ABSOLWENCI SZKOŁY ORLĄT 1925-1939; wyd. drugie)

 

APANOWICZ Władysław

Aneta Sowa

plut.-LAC (703166) Władysław APANOWICZ (28.11.1913 – 01.03.1999); mechanik przyrz. prec; 300 Dywizjon Bombowy; zmarł w Leeds, spopielony Leeds krematorium (UK) – (Tadeusz J. KRZYSTEK – POLSKIE SIŁY POWIETRZNE W WIELKIEJ BRYTANII)

APANOWICZ Bolesław

Aneta Sowa

sierż.-Cpl (784508) Bolesław APANOWICZ (23.09.1917 – 13.08.1996), ur. się w m. Sejny, woj. białostockie. 1934 r. Wychowanek Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Bydgoszczy. W 1937 r. powołany do 2. Pułku Lotniczego w Krakowie. W 1939 r. ewakuowany do Rumunii, następnie do Francji, w 05.1940 r. skierowany do bazy lotniczej w Caen. Po upadku Francji ewakuowany do Anglii gdzie po przeszkoleniu otrzymuje przydział do MU – Maintenance Unit (Jednostka Remontowo-Warsztatowa) na stacji RAF'u Hendon. W 1941 r. przeniesiony do 305. Dywizjonu Bombowego gdzie służył do zakończenia wojny. Zmarł w Filadelfii (Pennsylvania – USA) i tam został pochowany – (Tadeusz J. KRZYSTEK - POLSKIE SIŁY POWIETRZNE W WIELKIEJ BRYTANII W WIELKIEJ BRYTANII W LATACH 1940-1947; 2011)

sierż. mech. (Cpl. Aircraft Mechanic P-784508) APANOWICZ Bolesław - ur. 23.09.1917 r. w Sejnach, pow. Suwałki, woj białostockie. W Będzinie ukończył Szkołę Powszechną w 1932 r., oraz półtora r. Śląskich Technicznych Zakładów Naukowych w Katowicach w 1934 r. W tym samym r. wstąpił do Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Bydgoszczy i ukończył Szkołę w 1937 r. jako mechanik samolotowy. Został przydzielony do 2 Pułku Lotniczego w Krakowie i wcielony do 29 eskadry towarzyszącej. Podczas mobilizacji, personel techniczny 29 eskadry został przemianowany na Kompanię Obsługi Węzła Lotnisk. Do chwili zbombardowania lotniska polowego, obsługiwał samoloty „Brygady Bombowej". 17.09. ewakuowany do Rumunii. Z Rumunii wypłynął 24.12. na statku „Dacia" przybywając do Marsylii 22.01.1940 r. 01.05. był skierowany do bazy lotniczej w Caen. Po upadku Francji był ewakuowany do Wielkiej Brytanii, przybywając tam 05.07.1940 r. Po przeszkoleniu był 13.11. przydzielony do Jednostki Zaopatrzenia (MU) na Stacji RAF Hendon. 01.04.1941 r. był przeniesiony do 305 dywizjonu bombowego, gdzie służył do chwili rozwiązania dywizjonu w drugiej połowie 1946 r. Został odznaczony czterokrotnie Medalem Lotniczym, France Germany Star, Defence Medal i War Medal. Po zwolnieniu się ze służby wojskowej w 1946 r., przez szereg lat pływał na statkach brytyjskich i norweskich. Wyemigrował do USA i pracował jako elektryk na budowach. Jest żonaty i ma jedną córkę – (Mieczysław J. HAŃSKI – ADAM; ENCYKLOPEDIA – SZKOŁA PODOFICERÓW LOTNICTWA DLA MAŁOLETNICH)

APANASIK Stanisław

Aneta Sowa

por.-F/O (P-1080) Stanisław APANASIK (23.12.1912 – 12.06.1943); Strzelec pokładowy. 304 Dywizjon Bombowy. Po odbyciu kolejki lotów bojowych w 304DB przeniesiony do pracy w Inspektoracie PSP w Londynie. Zmarł śmiercią naturalną w szpitalu, pochowany na cmentarzu w Woking Surrey (UK) grób 2/A/27 – (Tadeusz J. KRZYSTEK - POLSKIE SIŁY POWIETRZNE W WIELKIEJ BRYTANII W WIELKIEJ BRYTANII W LATACH 1940-1947; 2011)

P-1080 Apanasik Stanisław, por. obs. strz.-F/O, ur. 23.03.1909 r. Ukończył kurs obserwatorów dla oficerów w CWOL w Dęblinie i został przydzielony do 5 plot w Wilnie-Lidzie. W 1939 r. internowany wraz z grupą oficerów tego pułku w Libawie, skąd przez Szwecję uciekł do Francji, a następnie przedostał się do Anglii. Wobec braku zapotrzebowania na obserwatorów, zgłosił się ochotniczo jako strzelec pokładowy do 304 db, w którym wylatał kolejkę lotów bojowych, po czym został przeniesiony do pracy w Inspektoracie PSP w Londynie. 13.06.1943 r. zmarł śmiercią naturalną w szpitalu. Pochowany na cmentarzu Brookwood, Woking, Surrey, grób nr 2, rząd A, działka 27. Odznaczony Krzyżem Walecznych oraz Polową Odznaką Strzelca – (O. CUMFT i H.K. KUJAWA – KSIĘGA LOTNIKÓW POLSKICH 1939-1946)