BOBKIEWICZ Henryk

Aneta Sowa

kpr.-AC2 (729235) Henryk BOBKIEWICZ (13.08.1919 – 1970); pilot-uczeń; 16 Flying Training School (Szkoła Pilotażu). Zmarł w Toruniu (Polska) – (Tadeusz J. KRZYSTEK – POLSKIE SIŁY POWIETRZNE W WIELKIEJ BRYTANII)

kpr. strzel. rtg. uczeń-pil. (P-729235) Henryk BOBKIEWICZ – ur. 13.08.1919 r. w Berlinie (Niemcy), s. Józefa i Teodory. Po przyjeździe rodziców w 1920 r. do Bydgoszczy, uczęszczał do Szkoły Powszechnej, a następnie do Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika. Wstąpił do Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Bydgoszczy w 1936 r. i ukończył Szkołę w Krośnie w 1939 r. jako radiotelegrafista. Został przydzielony do 1 Pułku Lotniczego w Warszawie i wcielony był do Ćwiczebnej Eskadry Bombowej na kurs strzelców samolotowych radiotelegrafistów. W sierpniu z jednostką był przeniesiony do Małaszewicz. Brał czynny udział w wojnie obronnej 1939 r. w składzie tej jednostki aż do chwili rozbrojenia pod miejscowością Równe. Powrócił do Bydgoszczy w 11.1939 roku, gdzie przebywał do 01.1940 roku. Z kolegą Zbigniewem ZDZIUBANYM uciekli do Kutna, a następnie do Krakowa, z zamiarem przedostania się do Wojska Polskiego we Francji. Na terenie Czechosłowacji zostali jednak złapani przez żandarmerię niemiecką i jako więźniowie polityczni osadzeni w więzieniu gestapo w Morawskiej Ostrawie. Przebywali tam od 02.-06.1940 r. W czerwcu zostali przetransportowani i jako jeńcy wojenni osadzeni najpierw w Stalagu VIII-B, a po krótkim czasie w Stalagu V-B w Villingen. Otrzymał numer jeniecki 9495. Za ucieczki z obozu, został przeniesiony do obozu karnego do pracy w kamieniołomach w miejscowości Heuberg, Schwarzwald. Z tego obozu udało mu się uciec do Szwajcarii. Zbiegł przepływając rzekę w pobliżu jeziora Bodeńskiego. W Szwajcarii przebywał od 25.10.1943-08.1944 r. jako internowany w obozie w St. Blaise, a następnie w Cudrefm, skąd przedostał się do Francji. We Francji był członkiem Francuskiego Ruchu Oporu w miejscowości Aix les Bain i Grenoble. W 01.1945 r. udało mu się przedostać do Wielkiej Brytanii. Po weryfikacji w 05.1945 r. był skierowany na kurs pilotażu, który ukończył 19.06.1946 r. Odznaczony Medalem Lotniczym i brytyjskim odznaczeniem pamiątkowym. Po skontaktowaniu się z rodziną, powrócił do rodziców w Bydgoszczy w 1947 r. Zdał eksternistyczną maturę i w 1947 r. rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Studia ukończył w 1951 r. uzyskując tytuł magistra praw. W okresie studiów pracował w Bydgoskich Zakładach Przemysłu Terenowego na stanowisku kierownika zakładu. Po ślubie z Olgą CHWASTEK, przeprowadził się do Torunia. Pracował od 1959-1964 r. jako Prezes w Powiatowej Wielobranżowej Spółdzielni Robót Drogowych i Budowlanych w Chełmży. Później był kierownikiem w Inspektoracie Budownictwa Rolniczego w Toruniu do 1968 r. Jego ostatnim miejscem pracy było stanowisko radcy prawnego, w Zakładzie Remontowym Sprzętu Melioracyjnego i innych w Toruniu. Zmarł 24.09.1970 r. w Toruniu (Polska). – (CAW.Ap-, Waldemar WÓJCIK)

 

1. kpr. strzgl. rtg. uczeń pil. (AC2 WOp/S.G. Student Pilot P-729235) BOBKIEWICZ Henryk ur. się 13.08.1919 r. w Berlinie, Niemcy. Po przyjeździe rodziców w 1920 r. do Bydgoszczy, uczęszczał do Szkoły Powszechnej, a następnie do Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika. Wstąpił do Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Bydgoszczy w 1936 r. i ukończył Szkołę w Krośnie w 1939 r. jako radiotelegrafista. Został przydzielony do 1 Pułku Lotniczego w Warszawie i wcielony był do eskadry ćwiczebnej bombowej na kurs strzelców samolotowych radiotelegrafistów. W 08.z jednostką był przeniesiony do Małaszewicz. Brał czynny udział w kampanii wrześniowej 1939 r. w ramach tej jednostki aż do chwili rozbrojenia pod miejscowością Równe. Powrócił do Bydgoszczy w 11.1939 r., gdzie przebywał do 01.1940 r. Z kolegą ZDZIUBANYM Zbigniewem uciekli do Kutna, a następnie do Krakowa, z zamiarem przedostania się do Wojska Polskiego we Francji. Na terenie Czechosłowacji zostali jednak złapani przez żandarmerię niemiecką i jako więźniowie polityczni osadzeni w więzieniu gestapo w Morawskiej Ostrawie. Przebywali tam od. 02.-06.1940 r. W czerwcu zostali przetransportowani i jako jeńcy wojenni osadzeni najpierw w Stalagu VIII-B, a po krótkim czasie w Stalagu V-B w Villingen. Otrzymał numer jeniecki 9495. Za ucieczki z obozu, został przeniesiony do obozu karnego do pracy w kamieniołomach w miejscowości Heuberg, Schwarzwald. Z tego obozu udało mu się uciec do Szwajcarii. Zbiegł przepływając rzekę w pobliżu jeziora Bodeńskiego. W Szwajcarii przebywał od 25.10.1943 r.-08.1944 r. jako internowany w obozie w St. Blaise, a następnie w Cudrefin, skąd przedostał się do Francji. We Francji był członkiem Francuskiego Ruchu Oporu w miejscowości Aix les Bain i Grenoble. W 01.1945 r. udało mu się przedostać do Wielkiej Brytanii. Po weryfikacji w 05.1945 r. był skierowany na kurs pilotażu, który ukończył 19.06.1946 r. Został odznaczony Medalem Lotniczym i brytyjskim odznaczeniem pamiątkowym. Po skontaktowaniu się z rodziną, powrócił do rodziców w Bydgoszczy w 1947 r. Zdał eksternistyczną maturę i w 1947 r. rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Studia ukończył w 1951 r. uzyskując tytuł magistra praw. W okresie studiów pracował w Bydgoskich Zakładach Przemysłu Terenowego na stanowisku kierownika zakładu. Po ślubie z Olgą Chwastek, przeprowadził się do Torunia. Pracował od 1959 r.-1964 r. jako Prezes w Powiatowej Wielobranżowej Spółdzielni Robót Drogowych i Budowlanych w Chełmży Później był kierownikiem w Inspektoracie Budownictwa Rolniczego w Toruniu do 1968 r. Jego ostatnie miejsce pracy na stanowisku radcy prawnego, było w Zakładzie Remontowym Sprzętu Melioracyjnego i innych w Toruniu. Po długiej chorobie, będącej skutkiem ciężkich przeżyć wojennych, zmarł 24.09.1970 r. w Toruniu – (Mieczysław J. HAŃSKI – ADAM; ENCYKLOPEDIA – SZKOŁA PODOFICERÓW LOTNICTWA DLA MAŁOLETNICH)