BOBKIEWICZ Henryk

Aneta Sowa

kpr.-AC2 (729235) Henryk BOBKIEWICZ (13.08.1919 – 1970); pilot-uczeń; 16 Flying Training School (Szkoła Pilotażu). Zmarł w Toruniu (Polska) – (Tadeusz J. KRZYSTEK – POLSKIE SIŁY POWIETRZNE W WIELKIEJ BRYTANII)

kpr. strzel. rtg. uczeń-pil. (P-729235) Henryk BOBKIEWICZ – ur. 13.08.1919 r. w Berlinie (Niemcy), s. Józefa i Teodory. Po przyjeździe rodziców w 1920 r. do Bydgoszczy, uczęszczał do Szkoły Powszechnej, a następnie do Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika. Wstąpił do Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Bydgoszczy w 1936 r. i ukończył Szkołę w Krośnie w 1939 r. jako radiotelegrafista. Został przydzielony do 1 Pułku Lotniczego w Warszawie i wcielony był do Ćwiczebnej Eskadry Bombowej na kurs strzelców samolotowych radiotelegrafistów. W sierpniu z jednostką był przeniesiony do Małaszewicz. Brał czynny udział w wojnie obronnej 1939 r. w składzie tej jednostki aż do chwili rozbrojenia pod miejscowością Równe. Powrócił do Bydgoszczy w 11.1939 roku, gdzie przebywał do 01.1940 roku. Z kolegą Zbigniewem ZDZIUBANYM uciekli do Kutna, a następnie do Krakowa, z zamiarem przedostania się do Wojska Polskiego we Francji. Na terenie Czechosłowacji zostali jednak złapani przez żandarmerię niemiecką i jako więźniowie polityczni osadzeni w więzieniu gestapo w Morawskiej Ostrawie. Przebywali tam od 02.-06.1940 r. W czerwcu zostali przetransportowani i jako jeńcy wojenni osadzeni najpierw w Stalagu VIII-B, a po krótkim czasie w Stalagu V-B w Villingen. Otrzymał numer jeniecki 9495. Za ucieczki z obozu, został przeniesiony do obozu karnego do pracy w kamieniołomach w miejscowości Heuberg, Schwarzwald. Z tego obozu udało mu się uciec do Szwajcarii. Zbiegł przepływając rzekę w pobliżu jeziora Bodeńskiego. W Szwajcarii przebywał od 25.10.1943-08.1944 r. jako internowany w obozie w St. Blaise, a następnie w Cudrefm, skąd przedostał się do Francji. We Francji był członkiem Francuskiego Ruchu Oporu w miejscowości Aix les Bain i Grenoble. W 01.1945 r. udało mu się przedostać do Wielkiej Brytanii. Po weryfikacji w 05.1945 r. był skierowany na kurs pilotażu, który ukończył 19.06.1946 r. Odznaczony Medalem Lotniczym i brytyjskim odznaczeniem pamiątkowym. Po skontaktowaniu się z rodziną, powrócił do rodziców w Bydgoszczy w 1947 r. Zdał eksternistyczną maturę i w 1947 r. rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Studia ukończył w 1951 r. uzyskując tytuł magistra praw. W okresie studiów pracował w Bydgoskich Zakładach Przemysłu Terenowego na stanowisku kierownika zakładu. Po ślubie z Olgą CHWASTEK, przeprowadził się do Torunia. Pracował od 1959-1964 r. jako Prezes w Powiatowej Wielobranżowej Spółdzielni Robót Drogowych i Budowlanych w Chełmży. Później był kierownikiem w Inspektoracie Budownictwa Rolniczego w Toruniu do 1968 r. Jego ostatnim miejscem pracy było stanowisko radcy prawnego, w Zakładzie Remontowym Sprzętu Melioracyjnego i innych w Toruniu. Zmarł 24.09.1970 r. w Toruniu (Polska). – (CAW.Ap-, Waldemar WÓJCIK)

 

1. kpr. strzgl. rtg. uczeń pil. (AC2 WOp/S.G. Student Pilot P-729235) BOBKIEWICZ Henryk ur. się 13.08.1919 r. w Berlinie, Niemcy. Po przyjeździe rodziców w 1920 r. do Bydgoszczy, uczęszczał do Szkoły Powszechnej, a następnie do Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika. Wstąpił do Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Bydgoszczy w 1936 r. i ukończył Szkołę w Krośnie w 1939 r. jako radiotelegrafista. Został przydzielony do 1 Pułku Lotniczego w Warszawie i wcielony był do eskadry ćwiczebnej bombowej na kurs strzelców samolotowych radiotelegrafistów. W 08.z jednostką był przeniesiony do Małaszewicz. Brał czynny udział w kampanii wrześniowej 1939 r. w ramach tej jednostki aż do chwili rozbrojenia pod miejscowością Równe. Powrócił do Bydgoszczy w 11.1939 r., gdzie przebywał do 01.1940 r. Z kolegą ZDZIUBANYM Zbigniewem uciekli do Kutna, a następnie do Krakowa, z zamiarem przedostania się do Wojska Polskiego we Francji. Na terenie Czechosłowacji zostali jednak złapani przez żandarmerię niemiecką i jako więźniowie polityczni osadzeni w więzieniu gestapo w Morawskiej Ostrawie. Przebywali tam od. 02.-06.1940 r. W czerwcu zostali przetransportowani i jako jeńcy wojenni osadzeni najpierw w Stalagu VIII-B, a po krótkim czasie w Stalagu V-B w Villingen. Otrzymał numer jeniecki 9495. Za ucieczki z obozu, został przeniesiony do obozu karnego do pracy w kamieniołomach w miejscowości Heuberg, Schwarzwald. Z tego obozu udało mu się uciec do Szwajcarii. Zbiegł przepływając rzekę w pobliżu jeziora Bodeńskiego. W Szwajcarii przebywał od 25.10.1943 r.-08.1944 r. jako internowany w obozie w St. Blaise, a następnie w Cudrefin, skąd przedostał się do Francji. We Francji był członkiem Francuskiego Ruchu Oporu w miejscowości Aix les Bain i Grenoble. W 01.1945 r. udało mu się przedostać do Wielkiej Brytanii. Po weryfikacji w 05.1945 r. był skierowany na kurs pilotażu, który ukończył 19.06.1946 r. Został odznaczony Medalem Lotniczym i brytyjskim odznaczeniem pamiątkowym. Po skontaktowaniu się z rodziną, powrócił do rodziców w Bydgoszczy w 1947 r. Zdał eksternistyczną maturę i w 1947 r. rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Studia ukończył w 1951 r. uzyskując tytuł magistra praw. W okresie studiów pracował w Bydgoskich Zakładach Przemysłu Terenowego na stanowisku kierownika zakładu. Po ślubie z Olgą Chwastek, przeprowadził się do Torunia. Pracował od 1959 r.-1964 r. jako Prezes w Powiatowej Wielobranżowej Spółdzielni Robót Drogowych i Budowlanych w Chełmży Później był kierownikiem w Inspektoracie Budownictwa Rolniczego w Toruniu do 1968 r. Jego ostatnie miejsce pracy na stanowisku radcy prawnego, było w Zakładzie Remontowym Sprzętu Melioracyjnego i innych w Toruniu. Po długiej chorobie, będącej skutkiem ciężkich przeżyć wojennych, zmarł 24.09.1970 r. w Toruniu – (Mieczysław J. HAŃSKI – ADAM; ENCYKLOPEDIA – SZKOŁA PODOFICERÓW LOTNICTWA DLA MAŁOLETNICH)

BOBITKO Michał

Aneta Sowa

ppor.-F/Lt (PSZ) Michał BOBITKO (22.08.1917 – 28.07.1944); pilot. 29.12.1943 r. ranny w locie szkolnym na samolocie Tiger Moth.. Zmarł w szpitalu w Halton, pochowany w Newark (UK), grób O-324 – (Tadeusz J. KRZYSTEK - POLSKIE SIŁY POWIETRZNE W WIELKIEJ BRYTANII W LATACH 1940-1947; 2011)

BOBITKO Michał, ppor. rez. piech. ucz. pil.-F/Lt, ur. 22.08.1917 r. 29.12.1943 r. ranny w locie szkolnym na samolocie „Tiger Moth", zm. 28.07.1944 r. w szpitalu w Halton. Pochowany na cmentarzu w Newark, grób nr 0-324 – (O. CUMFT i H.K. KUJAWA – KSIĘGA LOTNIKÓW POLSKICH 1939-1946)

BOBIŃSKI Zbigniew

Aneta Sowa

por.-F/Lt (P-1712) Zbigniew BOBIŃSKI (08.12.1921 – 13.04.1995); pilot; 305 Dywizjon Bombowy; zmarł w Londynie (UK); odznaczony Orderem Virtuti Militari V kl 8417, Distinguished Flying Cross (Krzyż Wybitnej Służby Lotniczej) – (Tadeusz J. KRZYSTEK - POLSKIE SIŁY POWIETRZNE W WIELKIEJ BRYTANII W WIELKIEJ BRYTANII W LATACH 1940-1947; 2011)

mjr pil. (P-1712) Zbigniew BOBIŃSKI – ur. 08.12.1921 r. w Warszawie, syn Ferdynanda i Zinajdy z SAWILIEWÓW. Ukończył Gimnazjum i Liceum im. A. Mickiewicza w Warszawie. 1939/40: matura i kurs pilotażu w Masłowie k/Kielc. Przedostaje się do Francji, gdzie wstępuje do WP i kończy SPP w Coetąuidan w stopniu kpr. pchor. z przydziałem do franc. 59 DP. 1940/1: po upadku Francji, ewakuowany przez Lizbonę do Wielkiej Brytanii trafia do bazy PSP w Blackpool. Jako uczeń-pilot kończy Początkową i Średnią Szkołę Pilotażu (Hucknal i Newton). W roku 1942 mianowany podporucznikiem pilotem, otrzymał skierowanie na kurs doskonalący w 18 Operation Training Unit – (Jednostka Szkolenia Operacyjnego) w Bramcote. Po ukończeniu szkolenia wcielony do 305 Dywizjonu Bombowego. Jako pilot operacyjny, wykonał 30 lotów bojowych. W 1943 r. awansowany na stopień porucznika. Kończy kurs lotów operacyjnych w bazie PSP (Blackpool) i dostaje przydział do 16 Secondary Flying Training School (Szkoła Pilotażu Podstawowego) na kurs instruktorów pilotów. 1944 r. zostaje instruktorem w Szkole Pilotażu. 1945/6: przeniesiony do 1383 TCU (Transport Command Unit) w Crosby na stanowisko pilota transportowego. Przeniesiony do 304 Dywizjonu Bombowego (East Wretham) zapisuje się do PKPR. W 1947 r. wyjeżdża do Indii jako pilot firmy DECCAN (Hydrabad-Mekka). W 1949 r. wraca do Europy angażując się jako pilot w amerykańskiej CIA. W 1951r. wykonał ostatni lot nie odnawiając licencji pilota transportowego. Zmarł 13.04.1995 r. w Londynie. Pochowany na cm. Brompton, Londyn.. Odznaczony Orderem Virtuti Militari V kl nr 8417 Dz. Pers. nr 5 Rok 26 z dnia 20.12.1943, Krzyżem Walecznych x 2, Medalem Lotniczym, Distinguished Flying Cross (Krzyż Wybitnej Służby Lotniczej), DSP, Croix de Guere, Pol. Znak Pil. nr 1247, Rz Dcy PSP nr 22/1942. – (CAW.Ap-, Waldemar WÓJCIK)

 

1. Uczestnicy 5. kursu pilotażu podstawowego w szkole 16. (Polish) SFTS (Service Flying Training School - Szkoła Pilotażu Zasadniczego), Nevton, lato 1941 r. Siedzi w 1 rzędzie 2 od prawej – (LOTNICTWO 11/2010)

BOBIŃSKI J.

Aneta Sowa

F/Lt J. BOBIŃSKI – 305 Dywizjon Bombowy – (J. ZIELIŃSKI – 305 DYWIZJON BOMBOWY Ziemi Wielkopolskiej i Lidzkiej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego)

 

1. RAF Hemswell. Na pierwszym planie (z papierosem) F/Lt J. BOBIŃSKI, za nim siedzi G/Cpt R. BRAIL, komendant stacji, a obok stoi F/Lt Z. POPŁAWSKI – (J. ZIELIŃSKI – 305 DYWIZJON BOMBOWY Ziemi Wielkopolskiej i Lidzkiej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego)