BARANOWSKI Z.

Aneta Sowa

BARANOWSKI Z. – Junacka Szkoła Kadetów – (BŁĘKITNI CHŁOPCY – praca zbiorowa)

1. Rada Szkól Junackich i Wojskowych. J. TRYLSKI (SLH), E. BORYSIUK (LSM), S. RUSIECKI (SLH), B. RUT (LSM).W. HAWRAŃ (JSM), H. SZKUTNICKI (JSM), A. POLNIASZEK (JSK), E. BĄKAŁA (JSK), Z. BARANOWSKI (JSK), B. HĘCIAK (PSG), H. WIRT (SMO), D. KOSSAKOWSKA (SMO), R. GABRIELCZYK (JSM) – (BŁĘKITNI CHŁOPCY – praca zbiorowa)

BARANOWSKI Walter Longin

Aneta Sowa

kpr.-AC2 (703021) Walter Longin BARANOWSKI ur. 29.11.1915; bombardier – uczeń. 1952 Chicago (Illinois – USA) – (Tadeusz J. KRZYSTEK - POLSKIE SIŁY POWIETRZNE W WIELKIEJ BRYTANII W LATACH 1940-1947; 2011)

BARANOWSKI Wacław Alojzy

Aneta Sowa

kpt. pil. Wacław Alojzy BARANOWSKI - ur. 28.09.1885 r. w Żyszczowie na kijowszczyźnie, s. Alojzego architekta i Wandy z KOWALEWSKICH. Maturę uzyskał w gimnazjum w Żytomierzu w 1907 r. Studiował na Uniwersytecie im. Św. Włodzimierza w Kijowie na Wydziale Prawa (4 semestry-1913). Wstąpił do armii carskiej 01.11.1907 r., stopień chorążego uzyskał 03.09.1913 r., ppor. w 1915 r. Trzy lata w niewoli austro-węgierskiej (1915-1918). Po powrocie od 12.08.1919 r. służył w armii Denikina. Żonaty z Marią KORKORIUS, związek zawarty 21.01.1914 r. w Warszawie. Do Wojska Polskiego wstąpił 26.06.1920 r. z przydziałem do Wojsk Lotniczych. Na własną prośbę odszedł na front z 18 DP z przydziałem do 49 pp. Po rozejmie powrócił do dyspozycji d-cy Brygady Lotniczej. Służył w 1 PL w Warszawie. Zginął 30.09.1925 r. w katastrofie lotniczej. Dz. Pers. 3/1926 s. 16.

W dniu 30 IX 1925 r. zginął w Warszawie na samolocie Hanriot XXVIII por. ucz. pil. Wacław Alojzy BARANOWSKI ur 28 IX 1885 r. podczas kursu pilotażu zorganizowanego w Centralnych Zakładach Lotniczych – CAW.AP-

1. kapitan uczeń-pilot Wacław Alojzy BARANOWSKI – ur. 29.09.1885 r. w Rzyszczowie ziemi Kijowskiej z rodziców Alojzego i Wandy z KOWALEWSKICH. Gimnazjum ukończył w r. 1907 w Żytomierzu, poczym wstąpił na wydział prawny uniwersytetu w Kijowie. Pobrany 01.11.1907 r. do armii rosyjskiej, służył do 01.11.1909 r. w 6-ym pułku grenadierów. Po przejściu do rezerwy pułku zostaje mianowany 03.09.1913 r. chorążym. W 08.1914 r. po mobilizacji otrzymuje przydział do 18-go p.p. i odchodzi na front austriacki. W początkach 1915 r. awansuje na podporucznika, a 02.07. dostaje się do niewoli austriackiej, gdzie przebywa do końca wojny. Po powrocie do kraju został przyjęty do wojska 26.06.1920 r. i przydzielony do Centrali Aerofoto na lotnisku warszawskim. W związku z najazdem bolszewickim na własną prośbę odchodzi na front do 18-ej dywizji piechoty, otrzymując przydział do 49-go p.p. Po zawieszeniu broni zostaje oddany do dyspozycji Brygady Lotniczej, a po jej likwidacji 10.06.1921 r. obejmuje stanowisko Kierownika Kancelarii w Centralnych Zakładach Lotniczych w Warszawie. Dał się tu poznać jako nadzwyczaj sumienny pracownik, zaskarbił sobie uznanie przełożonych i miłość kolegów. W r. 1922 awansuje na porucznika. Mimo steranego przeżyciami wojennymi i kilkoletnim pobytem w obozie jeńców zdrowia, oraz przekroczonej granicy wieku, pragnie zostać pilotem. Na usilne jego prośby władze przełożone zezwalają mu na szkolenie się w pilotażu. Zginął śmiercią lotnika 30.09.1925 r. podczas samodzielnego lotu na Hanriocie, w wieku lat 40. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. (KU CZCI POLEGŁYCH LOTNIKÓW KSIĘGA PAMIĄTKOWA – 1933)

BARANOWSKI Teodor

Aneta Sowa

por. pil. Teodor BARANOWSKI – ur. 17.04.1901 r. w m. Maszczące pow. Słuck, s. Stanisława i Olgi z domu RODAKOWSKA. 7 klas gimnazjum w Słucku. 01.01.–20.06.1921- Szkoła Podchorążych w Warszawie lok. 66/100. 15.10.1925-29.10.1926 r. – skierowany do Szkoły Pilotów w Bydgoszczy w charakterze ucznia Dz. Pers. 102/1925. Nadano tytuł i Odznakę Pilota nr 97- Dz. Pers. 56/1926. 31.12.1926 r. – wcielony do 6 Pułku Lotniczego we Lwowie 63 Esk. Lotniczej. jako mł. oficer. 15.07.1929 r. – przesunięty do 62 Esk. Lotniczej na stanowisko pilota. Adiutant Szkolnego Batalionu Lotnictwa w Świeciu. Spr. Datę ur. 30.04.1901 ? – (CAW.Ap-, Waldemar WÓJCIK)

1. kpt. pil. Teodor BARANOWSKI – ur. 30.04.1901 r. w m. Zaścianek Maszczyce (Białoruś), jako syn Stanisława i Olgi z d. RADAKOWSKA. Po ukończeniu 6 klas gimnazjum w Słucku, wstąpił w 11.1920 r. do 1 Batalionu Strzelców Białoruskich skąd w 01.1921 r. odkomenderowany do Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie, uzyskując we 09.1921 r. nominację na podporucznika i skierowanie do 29 pp w Kaliszu. Od 04.11.1922 pełnił służbę w kompanii ckm wraz z awansem na porucznika. Jesienią 1925 r. zgłosił się ochotniczo do służby w lotnictwie i po ukończeniu Szkoły Pilotów w Bydgoszczy otrzymał w 1927 r. przydział do 62 Eskadry Liniowej 6 Pułku Lotniczego. W 07.1929 r. uległ wypadkowi lotniczemu i po powrocie ze szpitala pełnił w bazie 6 Pułku funkcję oficera nadzoru technicznego. W 1938 r. został przeniesiony do Batalionu Szkolnego Lotnictwa w Świeciu, pełniąc do wybuchu wojny funkcję adiutanta dowódcy Batalionu. Awansowany w 1932 r. do stopnia kapitana. Ewakuując się z dowództwem Szkolnego Batalionu Lotnictwa dostał się pod Trembowlą do niewoli sowieckiej. Osadzony w obozie Kozielsk. Wiosną 1940 r. zamordowany w Katyniu. – (Jerzy PAWLAK – OSTATNIE LĄDOWANIE; 1995)