ARYTMIUK Jan

Aneta Sowa

chor.-W/O (780030) Jan ARTYMIUK (24.06.1915 – 27.01.1986), ur. się w Branicach Suchodolskich, woj. lubelskie. 1936 Wychowanek Szkole Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Bydgoszczy jako radiotelegrafista i zostaje powołany do 1. Pułku Lotniczego w Warszawie. Tam zostaje skierowany na kurs strzelców samolotowych. Po zakończeniu kursu, skierowany do 213. Eskadry Bojowej. Latał na samolotach „Fokker" VIIB i PZL-37 „Łoś". W czasie kampanii wrześniowej 1939 r. był tymczasowo przydzielony do 21. plutonu radio-nawigacyjnego w Dęblinie. Tam jest ewakuowany do Rumunii a następnie do Francji. Po upadku Francji przybywa do Anglii. Po przeszkoleniu otrzymuje przydział do 300. Dywizjonu Bombowego na stacji RAF'u w Bramcote. 11.07.1941 r. RAF Swinderby – „Wellington" – lot bojowy bombardowanie Kolonii, w drodze powrotnej zestrzelony i dostaje się do niewoli niemieckiej. Po wojnie osiedlił się w Australii. Zmarł w Noble Park, pochowany w Springvale Necropolis Cemetery (Melbourne – Australia). Odznaczony Orderem Virtuti Militari V kl nr 09053 – (Tadeusz J. KRZYSTEK - POLSKIE SIŁY POWIETRZNE W WIELKIEJ BRYTANII W WIELKIEJ BRYTANII W LATACH 1940-1947; 2011)

Sgt ARTYMIUK – 300 Dywizjon Bombowy. 15.09.1940 r. o godz. 19.10 wystartował samolot Firey Battle L5490 BH-F z załogą: Sgt KUFLIK, P/O KOZIŃSKI i Sgt ARTYMIUK. 19.09. o godz. 3.15 wystartował samolot Firey Battle, samolot Firey Battle L5490 BH-F z załogą: Sgt KUFLIK, P/O KOZIŃSKI i Sgt ARTYMIUK lot nad Boulogne – (LOTNICTWO Z SZACHOWNICĄ Nr 21)

Sgt ARTYMIUK - 300 Dywizjon Bombowy. 26.09.1940 r. lot na Firey Battle L5490 BH-R w załodze: Sgt KUFLIK, P/O KOZIŃSKI i Sgt ARTYMIUK – (LOTNICTWO Z SZACHOWNICĄ Nr 22)
Sgt. J. ARTYMIUK – 300. DB. 10/11.071941 r. załoga Wellingtona IC R1184 (BH-B): P/O J. KUFLIK, P/O J. JANICKI, P/O M. KOZIŃSKI, Sgt. M. SZTUL, Sgt. J. ARTYMIUK i Sgt. A SUCZYŃSKI została zestrzelona przez Oblt. W. THIMMIGA z 2./NJG 1, załoga trafiła do niewoli – (AERO nr 4/2007)

Opis zdjęć

1. chor. strzel. rtg. (W.O. W.Op/A.G. P-780030) ARTYMIUK Jan - ur. 24.06.1915 r. w Brankach Suchodolskich, po w. Lubartów, woj. lubelskie. Wstąpił do Szkoły Podoficerów Lotnictwa dla Małoletnich w Bydgoszczy w 1933 r. i ukończył Szkołę w 1936 r. jako radiotelegrafista. Został przydzielony do 1 Pułku Lotniczego w Warszawie i skierowany na kurs strzelców samolotowych radiotelegrafistów. Po rocznym intensywnym kursie był skierowany do 213 eskadry bojowej. Latał na samolotach „Fokker" VII B/3m i PZL-37 „Łosiach". Wybuch wojny zastał go w Dęblinie w Dowództwie Brygady Bombowej, gdzie był tymczasowo przydzielony planem mobilizacyjnym do tak zwanego 21 plutonu radionawigacyjnego. W tym plutonie przebył całą kampanię wrześniową 1939 r. Granicę rumuńską przekroczył 17.09. w Kutach. Rumunię opuścił w pierwszej połowie października. Przez Bejrut dostał się do Francji. Z dużą grupą lotników przybył 01.11. do Marsylii i następnie był skierowany do obozu w Estres. Bezczynne życie i opłakane warunki w obozie, zmuszają go do wyjazdu do Wielkiej Brytanii, przybywa tam 24.12.1939 r. Po przeszkoleniu, w 06.1940 r. został przeniesiony na Stację RAF Bramcote, gdzie organizowały się 300 i 301 dywizjony bombowe. Został wcielony do 300 dywizjonu bombowego. Dywizjony 300 i 301 zostały przeniesione po ukończeniu szkolenia, na operacyjne lotnisko w Swinderby, Lincolnshire. Pierwsze loty bojowe wykonał na samolocie Fairey „Battle" i ograniczały się do bombardowania portów inwazyjnych w Ostendzie i Boulogne. W październiku dywizjony były przezbrojone na samoloty „Wellingtony" i brały udział w lotach na Francję, Holandię i Niemcy. Powracając z bombardowania węzła kolejowego w Kolonii 11.07.1941 r. był zestrzelony. Resztę okresu wojny spędził w różnych obozach jenieckich. Został odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Virtuti Militarii Nr 9053 (V klasy), czterokrotnie Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Lotniczym i pamiątkowymi odznaczeniami brytyjskimi. Po zwolnieniu się ze służby wojskowej, osiedlił się w Melbourne, Australia, gdzie pracował jako elektryk. Był żonaty i miał rodzinę. Zmarł 27.01.1986 r. – (Mieczysław J. HAŃSKI – ADAM; ENCYKLOPEDIA – SZKOŁA PODOFICERÓW LOTNICTWA DLA MAŁOLETNICH)

ARNDT Zbigniew

Aneta Sowa

inż. ARNDT – kierownik Centralnych Warsztatów Lotniczych (od 07.1920 r.) – (KU CZCI POLEGŁYCH LOTNIKÓW KSIĘGA PAMIĄTKOWA – 1933)

inż. Z. ARNDT – w 11.1939 r. był członkiem zarządu Koła Lotniczego przy Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Polskich na Emigracji – (Jerzy PŁOSZAJSKI – TECHNICY LOTNICTWA POLSKIEGO NA ZACHODZIE 1939-1946)

Opis zdjęć

1. inż. Zbigniew ARNDT. (KU CZCI POLEGŁYCH LOTNIKÓW KSIĘGA PAMIĄTKOWA – 1933)

 

ARMANOWSKI Józef

Aneta Sowa

plut.-Sgt (781321) Józef ARMANOWSKI (07.07.1917 – 26.01.1942); pilot; 1454 Eskadra RAF. Zginął w samolocie „Downs-Havoc"-AV395 z lotniska RAF Charmy. Lot treningowy. Widziano, jak po ostrym pikowaniu samolot wszedł w korkociąg i rozbił się w miejscowości Box (Wiltshire). (Zginał również por. Edward GĄSAK). Pochowany w Haycombe Bath Somerset (UK), grób 51T/266/F – (Tadeusz J. KRZYSTEK - POLSKIE SIŁY POWIETRZNE W WIELKIEJ BRYTANII W WIELKIEJ BRYTANII W LATACH 1940-1947; 2011)

P-781321 ARMANOWSKI Józef, plut. pil.-Sgt, ur. 07.07.1917 r. Latał w 307 dmn, następnie w 1454 eskadrze RAF w Charmy Down. 26.01.1942 r. na „Havoc" nr A W 395 odbywał lot treningowy. Widziano jak po ostrym pikowaniu samolot jego wszedł w korkociąg i rozbił się w m. Box w Wiltshire. Wraz z pilotem zginęli: F/O S. GĄSAK i P/O L.F. HOBBS z RAF. Pochowany na cmentarzu Haycombe, Bath, Somerset, grób nr 51 T 266 F – (O. CUMFT i H.K. KUJAWA – KSIĘGA LOTNIKÓW POLSKICH 1939-1946)

ARKE

Aneta Sowa

Bosman ARKE – w 1921 r. ukończył szkolenie pilotażowe w Morskiej Szkole Pilotów (MSP) – (Andrzej OLEJKO – Lotnictwo morskie II Rzeczypospolitej)

Opis zdjęć

Baza lotnictwa morskiego w Pucku, 20.10.1921 r. Na tle wodnosamolotu Hansa Brandenburg NW (nr 6) stoją uczniowie Morskiej Szkoły Pilotów (od lewej): PRACZYK, B. STOLARCZYK, instruktor chor. pil. A. STEMPKOWSKI, ARKE, JEŻ – (AERO nr 2(21)/2009)
– (Andrzej OLEJKO – Lotnictwo morskie II Rzeczypospolitej)